Aðalvalmynd

Auglýsing

25. apríl 2008 klukkan 21:29
Ómígúd!!!!!!!!

Já það er langt sídan ég bloggaði síðast.. En ég hef þá afsökun að það er búið að vera alveg klikkað að gera. Var að skila af mér tvemur verkefnum í dag.. Og það meira að segja 5 dögum fyrir deadline... Þannig að nú er ég komin í lestrarfrí, og get unnið með góðri samvisku. Hefur liðið nokkuð illa í vinnunni seinustu vikur, því ég  hef alltaf verið að hugsa um ritgerðirnar.

Annars er allt gott að frétta. Það er bara sommer i danmark, strákarnir otðnir kaffibrúnir og sumarlegir, og allt orðið voða grænt og fallegt. Við fórum í sumarbústað fyrir mánuði síðan, og erum að fara aftur núna eftir tvær vikur.. Æðislegt að fara úr bænum og bara slappa af med familíuni.

Fór með Andreas í klippingu í dag. Já ég veit að krullurnar eru sætar, en þetta gekk ekki lengur. Honum var farið að líða illa með allt þetta hár. Núna er hann stuttkliptur, strákalegur og voða sætur. Það fylgir sögunni að pabbi hans, ekki var neitt sérstaklega hrifinn af að kona á mc donalds, spurði hvort HÚN (andreas) vildi nokkuð smá ís.. haha..

Góðar fréttir, mamma og pabbi koma til okkar í júli og Ester Björg besta frænka kemur í ágúst. Það var svo gaman hjá okkur í fyrra, að ég hlakka ekkert smá til..
Yndislegt að fá fólk í heimsókn, og svo koma ma og pa meira að segja á sama tíma og ekki í sitt hvoru lagi.

Jæja smá slúður frá álaborginni.... blogga meira soon..
Oddbjörg Lilja Dahl

Nýtt blogg

21. mars 2008 klukkan 10:04
Halló allir!!

Þetta er nýja bloggsíðan mín. Ég var ekki alveg til í að borga fyrir hina síðuna og þess vegna skipri ég bara um bloggsíðu.

Af okkur er allt gott að frétta. Allir í páskafríi, og í dag erum við að þrífa og taka til.Ég veit at þið trúið ekki hvað við erum búinn að henda mikið af fötum og dóti. Það er eiginlega bara synd, að maður er að henda svona miklu þegar það er fullt af fólki í heminum sem vantar, en æi það er svo erfitt að setja sjálfan sig í þeirra stað. Er oft að reyna að segja strákunum hvað þeir eru heppnir, og þeir segja bara já já. En ég man bara sjálf hvernig það var að vera barn og sko foreldrar mínir töluðu varla um annað en börnin í Afríku!! Fýldur Það er ekki hægt að ætlast til að börn skilji þetta. Þetta er bara einn af þeim hlutum sem við ekki verðskuldum fyrr en við erum orðinn fullorðinn. Alveg eins og þetta með peninga. Alltaf var mamma röflandi um, hvað allt var dýrt, ég mátti ekki hringja, alltaf var mér sagt at muna að slökkva ljósin og bla bla bla. Þegar mamma og pabbi fluttu heim til Íslands og ég fór að búa, skildi ég þetta allt í einu. Það er dýrt að hringja, og rafmagnið er ekki ódýrt (allavegana ekki í DK), og allt JÁ allt kostar!!!
Og núna er ég sjálf með börn sem ætlast og ætlast til að allt sé hægt, og ekkert er of dýrt. Þeir eiga allt, þeim vantar ekkert, en samt er það ekki nóg. Þá er gaman og mikilvægt að muna hvernig maður sjálfur var og hugsaði. Og þó að ég er röflandi í þeim af og til, þá reyni ég að vera sanngjörn því ég veit að þeir skilja þetta ekki.. Og mikið hlakka ég til að ræða þetta við þá þegar þeir eru orðnir fullorðnir Hlæjandi

Ég er líka mjög heilluð af unglingum. Mér finnst svo gaman að kenna þeim og ræða alls konar mál við þá. Sérstaklega stelpurnar, en líka strákana. Ég er 27 ára og það er ekkert langt síðan að ég var unglingur. Ég man alveg hvaða vandamál þessar stelpur eru að berjast við. Ég man hvenig skólin ekki alltaf var það skemmtilegasta í heimi. Ég var ein af þeim sem datt úr sambandi þegar ég byrjaði í 8. bekk. Ég var upptekin af strákum, partýjum og eiginlega bara öllu öðru en skólanum. Mér finnst það skipta máli, að ég sem kennari þekki þessar tilfinningar hjá nemendunum og geti kannski hjálað þeim á rétta braut, því eins og með þetta fyrir ofan þá veit ég betur núna, og ég veit að skólin er mikilvægur.. Ekki þar með sagt að það að vera unglingur hverfi.. Nei alls ekki, en það hlýtur að vera hægt að finna jafnvægið þar á milli.. Og það er það sem ég elska við kennarastarfið..

Jæja þetta voru nú heldur betur hugsanir dagsins..

Gleðilega páska everybody!!
Oddbjörg Lilja Dahl

10. febrúar 2008 klukkan 10:20
Jæja núna er ég loksins komin með bloggsíðu þannig að nú er næsta skref bara að reyna að muna að blogga Brosandi Og það er auðvitað mjög hvetjandi med fullt af kommentum og svona ... hehe...
Oddbjörg Lilja Dahl